Yok Artık

Dert mi soruyorsun, beni ara
Her gün düşünüyorum kara kara
Çok önemli oldu altın, para
Ayakta durmak zor artık

Köye çıktım, sıkıştım kaldım
Ben bu dertleri ülkemden aldım
Yıllarca hep düzelir sandım
Karın doyurmak zor artık

Üşürüm elbet güneş olmasa
Hayat hepten biter dere akmasa
Bu böyle yürümez kimse bakmasa
Cüzdanda para yok artık

Yaşlandık bedeni hastalık sardı
Bir zamanlar gençtim gücüm vardı
Defterde, kitapta anılar vardı
Sürünmekten, yataktan kork artık

Torunlar büyüdü sorunlar büyüdü
Düşünemez oldum, kafam göynüdü
Gezer giderdik, bayramdı, düğündü
Köyden dışarı çıkamıyoruz artık

Saklamıştım, eski giyerim
Köylüyüm bilinmez değerim
Bundan sonra dizlerimi döverim
Bizim gibiler ülkede çok artık

Aşık Saltı’yım canım bu kadar
Ne değerli insanlar mezarda yatar
Yattığım yatak bedenime batar
Bu garip meydanlarda yok artık