İnsan Ne Zaman Kendisi Olur?

HAFTANIN MOTTOSU:
"Zor olan yolsa, doğru yoldayım demektir."

Psikolojide ilginç bir kavram var. Maslow'un İhtiyaçlar Hiyerarşisi. Ben de yeni öğrendim. Bu kuramı ortaya atan psikolog Abraham Maslow, insanın hayattaki ihtiyaçlarını beş basamakta anlatıyor...
En altta çok basit şeyler var: yemek, su, uyku…

Sonra güvenlik geliyor. Ardından sevgi ve ait olma ihtiyacı…
Sonra saygı görmek, değerli hissetmek…

Ve en üstte bir basamak var ki, belki de insanın asıl hikâyesi orada başlıyor...
"Kendini gerçekleştirme."

Yani insanın gerçekten kendisi olması. Ama dikkat edin…

Birçok insan hayatını ilk dört basamakta geçiriyor. Çalışıyor. Güvende olmaya çalışıyor. Sevilmek istiyor. Takdir görmek istiyor. Bunların hepsi çok insani şeyler.

Ama bir noktadan sonra insanın içinde başka bir soru uyanır:
"Ben gerçekten kimim?"

İşte o soru kolay bir soru değildir. Çünkü insan bazen başkalarının beklentileriyle yaşar. Bazen toplumun çizdiği yollarla yürür. Bazen de sırf huzur bozulmasın diye kendi sesini susturur. Bir zaman sonra insanın canı yanmaya başlar acı çeker ve içimizde bir yer vardır ki, o susturulmayı pek sevmez. Orası insanın gerçek tarafıdır. Kimileri onu yazarken bulur.

Kimileri üretirken…
Kimileri bir çocuğa bir şey öğretirken…
Kimileri de bir haksızlığa karşı ses çıkarırken. İnsan o anlarda bir şey fark eder:
“Ben galiba şimdi gerçekten benim.”

Belki de hayatın en güzel tarafı budur. Bir gün ansızın insanın kendi iç sesiyle karşılaşması.

Ve o sesin şöyle demesi:
“Hoş geldin…
Seni bekliyordum.”