Yeni Bir Yıl, Aynı Hayat… Peki Umut Nerede?

Haftanın Mottosu;
"Ferahlık, yükü bırakınca değil;
Allah’a bırakınca gelir!!!..."

Bu satırlar, 2026’nın ilk köşe yazısı:)
Yeni bir yıla girdik; sevinçle, umutla, belki güzel planlarla…

Ama kabul edelim, saatler 00.00’ı gösterdiğinde kimsenin başına sihirli bir değnek değmedi.
Sabah uyandığımızda hayat yerli yerindeydi. Dertler duruyordu. Sorumluluklar duruyordu. Değişen çoğu zaman sadece senenin rakamıydı… Bir de gelen zamlar :)))

Geçim telaşı insanı yoruyor. Hesap yapmak, yetiştirmeye çalışmak, endişelenmek…
Bazen bu telaşın içinde insan fark etmeden asıl ihtiyacı olandan; yaradandan uzaklaşıyor...

O vakit, kalp daralıyor, teslimiyet zayıflıyor. Sanki her şey bizim omuzlarımızdaymış gibi.
Oysa insan bazen her şeyi deniyor da yine olmuyor. Konuşuyor, anlatıyor, susuyor… Affediyor, vazgeçiyor, yeniden başlıyor. Ama kalpteki ağırlık bir türlü gitmiyor.

İşte tam orada insan şunu fark ediyor: Bu yük, bir insana taşınacak kadar hafif değil....
Allah’a yönelmek; çaresizlikten kaçmak değildir. Aksine, insanın kendine en dürüst olduğu yerdir.

“Ben buraya kadar geldim” demektir. “Bundan sonrası Seninle” diyebilmektir. Her derdin bir sebebi var ama her derdin devası aynı kapıda. O kapı; kimseye anlatamadıklarını bile anlayan, niyetini cümle kurmadan bilen bir kapı. Allah’a yönelince insan şunu öğreniyor: Her şeyi düzeltmek zorunda değilsin. Herkesi taşımak zorunda değilsin.

Her yük senin omuzuna ait değil. Bazen bir dua, uzun uzun anlatılan bin cümleden daha etkilidir. Bazen “Allah’ım ben yoruldum” demek, insanın kurabildiği en güçlü cümledir.

Allah’a yönelen insan hemen dertsiz olmaz belki… Ama yalnız kalmaz. İçi kararmaz. Umudu sönmez.

Çünkü bilir ki; geciken şey reddedilmiş değildir. Sabrın içinden geçen hiçbir dua kaybolmaz. Ve insan zamanla şunu fark eder: Allah’a yaklaşınca hayat hafiflemiyor belki, ama insan güçleniyor.

Daha az kırılıyor. Daha çabuk toparlanıyor. Daha net sınırlar çiziyor. Umut tam da burada başlıyor.
Sevinç, insanın başına gelenlerden değil; kime dayandığından doğuyor. 2026’ya yüklerimizle değil, teslimiyetle girersek; hayat değişmese bile biz değişiyoruz.

Allah’a yönelen insan yenilmez olmaz…
Ama yıkılmaz. Ve bazen bu bile, yeni bir yıla başlamak için fazlasıyla yeterlidir.