Düşmüş

Akıllı insanlar sinirden hasta
El yakıyor börek, pasta
Mahkeme dağıtır posta
Yolunu kayıp edenler çöllere düşmüş

Hayat acımasız, merhamet tükenmiş
Görünen güller meğer dikenmiş
Meğerki fakirlerinde canı çekermiş
Ayın resmi göllere düşmüş

Parsel parsel köyde bahçeler
Dertlerle geçer gündüzler, geceler
Ahlakını yitirenler kocalar
Türkülere, şarkılara dillere düşmüş

Saçları aklanan, beli bükülen
Gözleri görmüyor, dişleri dökülen
Yoksulluktan, fukaralıktan köşeye çekilen
Ağrılar, sızılar içinde derdine düşmüş

Kavunlu dedin mi duralım orda
Düzen bozuk canlar darda
Biz mi yürüyemedik yollar var da
Patpat yol kıyısından bahçeye düşmüş

Aşık Saltı’yım selamı kesme
Acı söyledik diye darılıp küsme
Bir de sen bak bu bizim resme
Bak bu köylün ne hallere gelmiş