Zulüm

Uzakları özledim gezesim geldi
Memleketimi sevesim geldi
Yaylada koyun güdesim geldi
Ben kocadım, gönül kocamaz

Yiyesim geliyor, eski peynirden
Patatesleri söksem yerinden
Bir sus geliyor, derinlerden
Zaman, kimse kimseye acımaz

Hastalar çoğalmış, sağlam kalmamış
Gelmez adalet, vakit olmamış
Oturulmaz ıslağa, yer kurumamış
Bu tren bizi taşımaz

İçim yanar, bir çocuk ağlasa
Niye ağlatırlar, çaresi varsa
Bir çorba koyun elinde tasa
İçleri ısınır, belki üşümez

Hep duyarız cennet lafını
Sofrasından aldılar, ekmeğini yağını
Hiç unutulmayacak karanlık çağını
Varlıklı yoksul hallerini düşünmez

İşte hallerimiz, köşede kaldık
Biz bu yaraları yakından aldık
Yetmiş senedir buralardaydık
Eşitliğe, barışa yıllardır erişilmez

Aşık Saltı’yım cüzdanım dolmaz
Adalet bir türlü bizi bulmaz
Doğalgazım yok evim ısınmaz
Bu zulüm kolay değişmez