Sessizlik

Keşke duyabilseydim sesini,
Bir umut düşseydi geceme seninle.
Ben her gün yollarına bakarken,
Sen belki hiç dönmedin geriye.

Gözlerim denizde kaldı öylece,
“Gelir mi gemilerin?” diye diye.
Martılar bile senden haberli sanki,
Bir ben sustum içimdeki fırtınayla.

Kalbimi o kadar acıtıyorsun ki,
Kırıldığımı bile bilmiyorsun.
Ben seni severken tükeniyorum,
Sen uzaktan bile görmüyorsun.

Oysa bir gün gerçekten sevseydin,
Bu kadar yalnız kalmazdı içim.
Bir sesin yeterdi bana,
Şimdi sessizlik oldun sevgilim.