Yeniden Başlarız

Son zamanlarda etrafıma baktığımda insanların yorgun olduğunu görüyorum. Kırgın insanlar var.
İnancı sarsılmış insanlar var. İyiliğin karşılığını göremediğini düşünenler, sevgisinin değerini bulamadığını hissedenler, hayatın yükünü omuzlarında taşıyıp sessizce yürüyenler var.

Belki de bu yüzden kötülük daha görünür geliyor gözümüze... Ama ben başka bir şeye inanıyorum... Bütün dünya kötülüğü kuşanmış olsa bile biz üzerimizden sevgiyi çıkarmayacağız. Kuşların sabah şarkılarını duymaktan vazgeçmeyeceğiz.

Bir çiçeğin açışını fark etmeyi bırakmayacağız. Paylaşmanın huzurunu, bir gönle dokunmanın güzelliğini unutmayacağız. Çünkü insanı insan yapan sahip olduğu mal değil, taşıdığı yürektir.
Eskiler ne güzel söylemiş: Görgüyle büyüyen insan şımarmaz. Saygı bilir. Merhamet bilir. Ve bütün bunlar insanın en değerli zenginliğidir...

Hayat bazen önümüze duvarlar çıkarır. Bazen kaybettirir. Bazen yorar. Bazen de yeniden başlayacak gücümüzün kalmadığını düşündürür.

Ama insan dediğin, düştüğü yerden kalkmayı bilen varlıktır. Kimse kusura bakmasın... Ben yeniden âşık olurum.

Yeniden güvenirim. Yeniden okurum. Yeniden öğrenirim. Yeniden çiçek açarım. Yeniden sever, yeniden sevilirim.

Çünkü içimde tükenmeyen bir yaşam enerjisi taşıyorum. Ve biliyorum ki umut, insanın içindeki en büyük servettir.

Bir tohum nasıl toprağın altında karanlığı aşıp gün yüzüne çıkıyorsa, insan da en zor günlerinden sonra yeniden filizlenebilir.

Yeter ki vazgeçmesin. Yeter ki kalbini karartmasın. Yeter ki iyilikten uzaklaşmasın. Allah izin verdiği sürece her son yeni bir başlangıcın kapısıdır.

Ve biz her defasında aynı inançla ayağa kalkarız. Derin bir nefes alırız. Kalbimizi toparlarız.
Sonra da içimizden gelen o tanıdık cümleyi söyleriz:

"Bismillah..."
Ve yeniden başlarız. ✍



️